"تو نمي داني مردن

وقتي كه انسان مرگ را شكست داده است

چه زندگي ست!"

یادت هست روزی را که گفته بودی من مردم!من روزهاست که مردم!

شکستن آهسته تو را دیدم و لحظه لحظه در خود فرو رفتم.

 اما می دانم که" مرگ پایان کبوتر نیست"..

 پ ن)"هی فلانی..زندگی شاید همین باشد"...